Yasmin Vermeer is een mooie, intelligente vrouw die in de psychiatrie belandt. Doordat in dit boek de gedachten van Yasmin worden beschreven, krijgt de lezer inzicht in het denken van een persoon met een vorm van schizofrenie. De lezer ervaart hoe het moet zijn om te denken dat de AIVD je leven controleert. Of hoe het is als je Christus ontmoet. Hoe gaat het er in een psychiatrische inrichting aan toe? En kan de man van Yasmin begrip opbrengen voor haar ziekte? In deze autobiografische roman wisselen humor, ontroering en ernst elkaar in een snel tempo af.
uit het boek:
"POLITIE!"
Ze staan met zijn tweeën in de deuropening. Een man en een vrouw. Ze zijn in uniform, onberispelijk gekleed, zoals altijd bij de politie. De mannelijke agent kijkt kalm om zich heen. Hij is lang en heeft een doordringende blik. Zodra ze binnen zijn krijg ik van de AIVD de opdracht de mannelijke agent aan te vallen. Ik heb net een zware training achter de rug, dus weet wat me te doen staat. Als een panter stort ik me op hem. "Jezus, net een tijger", de vrouwelijke agente springt achteruit. De mannelijke agent is echter niet van zijn stuk gebracht, dwingt me op mijn knieën en doet me handboeien om.
O, wat een domme actie van me, denk ik.
"Ja", zegt mijn baas van de AIVD "De politie is immers je beste vriend. En zo is het ook. In Nederland." Toch herhaalt hij nog een keer "panter!" Weer val ik de manlijke agent aan, maar nu met mijn handboeien om.
"Liggen."
Hardhandig drukt de agent me met mijn hoofd op de bank, de bank van mijn vader. Waarom was ik er nu toch weer ingetrapt? Ik weet dat je geen geweld tegen de politie moet gebruiken, de politie is onze vriend. De politieagenten overleggen met mijn vader, ik kan niet horen wat ze zeggen, daarvoor is de pijn in mijn polsen te fel. Ze duwen me een politiebusje in en leggen een deken over mijn hoofd. Mijn polsen en linkerarm doen pijn.
"En denk erom dat je geen kick geeft, je hoort bij ons, de AIVD. Agenten zijn onze collega’s en wij zijn professioneel."
De agenten laten me even alleen in het busje zitten. Van die gelegenheid maak ik gebruik om mijn naam door te geven aan mijn collega’s bij de AIVD.
